Ook dit is New York, straat na straat sombere woonblokken, door struikgewas overwoekerde stukken braakland, verwaaide plastic zakken en papier op de stoep. Komend uit de subway zien we langs de winkelstraat veel neergelaten rolluiken, een veeg teken. Zwarte mannen hangen wat rond. We zijn op zoek naar het Gramsci Moument, het nieuwste project van de Zwitserse kunstenaar Thomas Hirschhorn. Een vriendelijke zwarte vrouw wijst ons de weg naar een uit latten en plakband samengesteld bouwsel in het groen tussen een uitgestrekt appartementen complex, ze is een van de medewerksters vertelt ze trots. Hirschhorn bouwde het samen met buurtbewoners, die het gedurende de zomermaanden zullen gebruiken voor concerten, lezingen, tentoonstellingen en als uitvalbasis voor kunstuitstapjes. Een tijdelijk buurthuis voor de kunst, dat na de zomer weer wordt afgebroken. In een van de afgeschotte ruimtes is een groepje kinderen onder leiding van buurtbewoners bezig met tekenen, knippen en plakken, in een andere ruimte bladert een meisje in een dik kunstboek. Overal teksten van de Italiaanse communistische partij-ideoloog Antonio Gramsci (1891-1937). Hij had een revolutie van de arbeidersklasse op zowel het culturele als op het politieke vlak voor ogen. In de ‘bibliotheek’ van het project met geschriften van Gramsci draait een documentaire over zijn leven. Hirschhorn deed in 2007 een dergelijk project al eens eerder in de Bijlmer, het Spinoza Festival. Dat was twee maanden lang het podium voor intellectuele en kunstzinnige activiteiten en daarna was het weer weg. Zo zal het ook gaan met zijn project in de Bronx. Het is een mooi idee en het zal ongetwijfeld een aantal mensen in aanraking brengen met waardevolle zaken waar ze anders geen kennis van zouden nemen. Maar daarna? Wie bekommert zich dan nog om wat er in gang is gezet? Een paar maanden is deze plek het spannende middelpunt voor buurtbewoners en daarna is alles weer bij het oude. De tv, het rondhangen op straat, de uitzichtloosheid. Maar de kunstenaar heeft weer gescoord. In de N.Y. Times van 30 juni j.l. zegt hij dat ook met zoveel woorden : “Ik doe dit niet voor de gemeenschap, maar om de kunst te dienen. Mijn redenen zijn zuiver persoonlijk artistiek”. Hirschhorn kan voorlopig voort. Er zijn nog heel veel zwarte gedepriveerde wijken in de wereld.
Gramsciproject
Gramsciproject, met plakband in elkaar gezet
zie ook: http://www.gramsci-monument.com/
http://www.tussentaalenbeeld.nl/A18.htm
De visie van Thomas Hirschhorn: http://www.gramsci-monument.com/Unshared_Authorship_2012.pdf
Kunst is overal 