De Brooklyn Bridge heb je al zo vaak op foto’s en ansichtkaarten gezien, tot vervelens toe, o ja, New York, dat weten we nu wel. Maar sta je er voor, of eronder, of doemt hij opeens op aan het eind van een straat, dan is het toch een sensatie. Het is een kunstwerk, de sierlijke lijnen van de kabels, de monumentale gotische bakstenen bogen met daarop een vrolijk wapperende vlag, en daaronder het brede water, aan weerszijden de wolkenkrabbers van Manhattan en Brooklyn, inderdaad, reikend naar de hemel. Het is ook een sympathieke brug, hij is niet alleen voor autoverkeer, je kan er overheen wandelen of fietsen en op het grasveld onder de brug wordt er op zonnige dagen druk gespeeld en gepicknickt.
Bij de opening in 1883 was het de langste brug ter wereld – daar is Amerika goed in, de hoogste, de langste, de grootste. Manhattan, een woud van erecties. Om sceptici te overtuigen dat de brug sterk genoeg was, liet het circus Barnum er toen een stoet dieren overheen denderen, waaronder 21 olifanten. Tot nu toe heeft de brug het gehouden. De bouw heeft wel zijn tol geëist: de architect, John Roebling, stierf ten gevolge van een bouwongeval, zijn zoon aan de zgn. caissonziekte, evenals 27 arbeiders (de pijlers werden vanuit caissons op de bodem van de rivier verankerd). Eind 19e eeuw, de tijd van vele neostijlen in de architectuur, werd gekozen voor een gotische stijl voor de bogen. Het is een stijl die omhoog reikt, de hemel in.
over de Brooklyn Bridge
De Amerikaanse futuristische schilder Joseph Stella (1877-1946) heeft zich vaak laten inspireren door de Brooklyn Bridge, voor hem het symbool van het samengaan van oude vormen en moderne techniek. Zijn schilderij Bridge doet denken aan een altaarstuk, met de oprijzende lijnen van de brug, en aan de onderkant, als de predella van een altaar, gekleurde cirkels die de verschillende lijnen van de ondergrondse moeten voorstellen – de aders van de stad die de bewoners van New Yorks uitgestrekte landschap met elkaar verbinden.
Joseph Stella, The Brooklyn Bridge: Variation on an Old Theme, 1939. Oil on canvas, 70 × 42 in. (177.8 × 106.7 cm). Whitney Museum of American Art, New York.
Dit alles overdenkend fietsten we over de brug van Brooklyn naar Manhattan, naar het 9/11 Memorial, ter herdenking van de slachtoffers van de aanval op de Twin Towers, het Pentagon en het neergestorte vliegtuig in Pennsylvania op 11 september 2001. Precies op de plek waar de Twin Towers stonden zijn nu twee rechthoekige vijvers, langs de kanten stroomt water dat doorstroomt naar een donker gat in het midden. Langs de kanten van de vijvers de namen van alle omgekomenen. Midden in het rumoer van de stad deze stille plek, omgeven door bomen en gras. Er zijn veel mensen, maar het is heel rustig.
National Memorial September 11,“Reflecting Absence”, architecten Michael Arad en Peter Walker
Een nieuw World Trade Center is bijna klaar. Hoger dan de oude Twin Towers. Het schijnt te moeten.
One World Trade, de hoogste toren van het nieuwe World Center, New York. David Childs van Skidmore, Owings & Merrill (SOM‘s )
Het Ground Zero Master Plan is van Daniel Libeskind. Zie http://www.archdaily.com/272280/ground-zero-master-plan-studio-daniel-libeskind/
Kunst is overal 