Wordt vervolgd.
mérite le voyage, 1938 km
Opgeslagen onder Geen categorie
De opgravingen van de toekomst
Het gebeurt al in onze tijd: een bloeiende stad die tot ruïne vervalt. Bij vervallen steden denk je eerder aan beroemde steden uit het verre verleden waar archeologen in de brandende hitte steen voor steen uitgraven, iedere potscherf koesteren, maar in Amerika hoef je alleen maar je fototoestel mee te nemen. Detroit, tot in de jaren vijftig van de vorige eeuw een bruisende metropool, de vierde grote stad van Amerika, staat vol verlaten gebouwen, de prachtigste theaters, stations, kantoren, fabrieken, hele woonwijken, alsof de bezoekers en de bewoners inderhaast vertrokken zijn. In de praktijk van de tandarts staat alles nog klaar voor de volgende patiënt – maar de apparatuur is volkomen verouderd en vol spinrag.
Het gebeurde in minder dan tien jaar, toen de Fordfabrieken ophielden te bestaan. Alleen de allerarmsten zijn overgebleven, we hebben het kunnen zien in de documentaire Flint van Michael Moore uit 1989, over de gevolgen van de sluiting van General Motors. In veel meer Amerikaanse binnensteden is het verval zichtbaar, maar nog niet zo duidelijk als in Detroit. De fotografen Yves Marchand en Romain Meffre legden de verlaten gebouwen vast. Zo mooi dat het een esthetisch genoegen is om ernaar te kijken. In een hele mooie galerie.
http://www.marchandmeffre.com/detroit/
Galerie Fontana Fortuna, Keizersgracht 105, open do. t/m za 14-18 u, tot 30 juni.
De lege zalen van het Stedelijk zijn ook erg mooi.
Van buiten doet het denken aan de aankomsthal van een vliegveld.
Opgeslagen onder Geen categorie
Daniel Buren in Parijs
speels en kleurrijk
Daniel Buren, bijgenaamd Le Zebreur, de man van de strepen. In de jaren zestig begonnen met zijn onderzoek naar de ‘nulgraad van de expressie’, waarbij hij uitging van het neutrale patroon van gestreept markieslinnen. De architectuur van de omgeving is altijd bepalend voor zijn werk; zo maakte hij in Amsterdam voor woningcomplex De Liefde aan de Da Costakade 24, wandpanelen die moesten ‘rijmen’ met het ritme van de ramen en de bestrating. In het Stedelijk Museum zijn vanaf de lang verwachte opening op 23 september (gaat het dan toch gebeuren??) zijn gestreepte paneeltjes op de eerste verdieping weer te zien. Jammer genoeg werd in 2011 zijn ontwerp voor een serie windvanen voor de Bogortuin op Java eiland door de buurtbewoners afgekeurd.
De grote installatie in Grand Palais is te zien tot en met 21 juni 2012 De zuiltjes bij het Palais Royal zijn onlangs gerenoveerd en staan daar permanent http://www.grandpalais.fr/fr/Accueil/p-93-Accueil.htm
Opgeslagen onder Geen categorie


































