Daar zit hij, alsof hij er altijd geweest is en nooit meer weg zal gaan. De indiaanse sjamaan, afkomstig uit een ver verleden, ouder dan de oudste kerk. Hij past wonderwel in de verstilde hoge ruimte van de kerk, bij de doden onder de afgesleten grafstenen vloer. Om hem heen en verderop in de kerk nog meer beelden, er is veel te zien, bijzonder en minder bijzonder, figuratief, conceptueel, van alles wat, het is eerlijk gezegd een beetje veel, maar wat wil je, het is een collectief en iedereen moet een kans krijgen. Daarbij, er moet huur betaald worden, dus hoe meer kunstenaars eraan bijdragen, hoe beter. Toch jammer, want de beelden waren zeker gebaat bij meer ruimte en minder van allerlei, volgens het principe less is more van de modernistische architect Mies van der Rohe. Iedereen kent het, weinigen durven het aan. Het is ook een gevaarlijk principe, want iets moet wel van hoge kwaliteit zijn, wil het zich in zijn eentje kunnen handhaven. De indiaan kan het hebben, maar hij krijgt de kans niet.
Sjamaan, Fardoe Keuning
Verder, omdat een speciale belichting ontbreekt moeten de beelden het doen met het licht van buiten door de hoge kerkramen. Dat valt niet altijd mee, zeker niet op een van die dagen wanneer het licht grijzig en vaal naar binnen komt. Op een zonnige dag ziet alles er meteen beter uit, maar zoals bekend schijnt de zon niet altijd. Alleen voor het vrolijk gekleurde ruwhouten beeldje Gebarentaal maakt de weersgesteldheid weinig uit. In de nis links naast het grote orgel is goed te zien wat gericht licht met een sculptuur kan doen. De kleuren spatten ervan af.
- Gebarentaal, Carla Rump
Leeg is de kerk eigenlijk op z’n mooist. Maar van mij mag de indiaan blijven en ook het statige beeld van Sint Nicolaas dat ooit in de kleine kapel naast de ingang stond moet terug! Het is verhuisd naar het ABN/Amrokantoor op de hoek van de Dam. Wat moet het daar? Tussen de plastic schotten en de bankbediendes in hun slecht zittende pakken? Voordat de beeldenstorm zijn werk deed heette de Oude Kerk de Sint Nicolaaskerk, gewijd aan de patroonheilige van de zeelieden. Drie verschillende votiefscheepjes boven het koor herinneren aan die tijd, toen zeelieden de zegen van hun heilige kwamen afsmeken voordat ze aan een lange en gevaarvolle reis begonnen.
In de Sebastiaanskapel hangen grote foto’s van Dorothee Bavinck. Qua formaat en tijdloze sfeer helemaal passend bij de kerk. Het onbevangen kindergezicht is mijn favoriet. Als je goed kijkt zie je in haar ogen wat zij zag toen de sluiter klikte.
Meisjesportret, Dorothee Bavinck
Tentoonstelling Ingebed in beelden, Oude Kerk, Oudekerksplein Amsterdam, 17 maart t/m 14 april 2013, beeldhouwerscollectief ABK ledenexpositie
Tentoonstelling Zichtbaar afwezig, Oude Kerk, Oudekerksplein Amsterdam, 15 maart t/m 14 april 2013, Dorothee Bavinck
Kunst is overal 